Η Ιστορική Εξέλιξη ενός Πλήρους Συστήματος Αυτοπροστασίας
Η ιστορία του Kempo Jujitsu δεν είναι απλώς μια χρονολογία τεχνικών. Είναι η ιστορία της επιβίωσης, της προσαρμοστικότητας και της διατήρησης μιας ολόκληρης πολεμικής επιστήμης από τους μεσαιωνικούς Ιάπωνες πολεμιστές μέχρι τον σύγχρονο ασκούμενο που αναζητά ουσιαστική εκπαίδευση.
Οι Αρχέγονες Ρίζες: Το Jujitsu των Σαμουράι
Το αρχικό Jujitsu εμφανίστηκε περίπου τον 14ο αιώνα στην Ιαπωνία όχι ως ένα ενιαίο στυλ, αλλά ως συλλογή συστημάτων (Koryu) που διδάσκονταν στις τάξεις των Bushi. Ο σκοπός του ήταν πρακτικός: να επιτρέψει στον πολεμιστή να συνεχίσει τη μάχη όταν έχανε το κύριο όπλο του. Σε εκείνη την εποχή, ο αντίπαλος φορούσε βαριά πανοπλία, οπότε τα χτυπήματα με άδεια χέρια ήταν σχεδόν αναποτελεσματικά.
Η εστίαση ήταν στις ρίψεις (Nage Waza), τα αρθρικά κλειδώματα (Kansetsu Waza) και τους στραγγαλισμούς (Shime Waza) τεχνικές που ρίχνουν τον αντίπαλο στο έδαφος και δημιουργούν άνοιγμα για κοντινό όπλο. Τα χτυπήματα (Atemi Waza) υπήρχαν, αλλά ως βοηθητικό εργαλείο για διάσπαση ισορροπίας και αποπροσανατολισμό όχι ως εξειδικευμένο σύστημα από μόνα τους.
Η Ενσωμάτωση του Kempo: Η Γέννηση ενός Πλήρους Συστήματος
Κατά την περίοδο Edo (1603–1868), η σχετική ειρήνη επέτρεψε την ανάπτυξη και ανταλλαγή γνώσης μεταξύ σχολών. Οι επαφές με την Κίνα και την Οκινάουα έφεραν νέες striking τεχνικές που στην Ιαπωνία αποδόθηκαν με τον όρο Kempo την ιαπωνική απόδοση του κινέζικου Quánfǎ. Αυτές οι επιρροές δεν ήταν ομοιόμορφες: διαφορετικές σχολές τις ενσωμάτωσαν με διαφορετικό τρόπο και σε διαφορετικό βαθμό.
Το αποτέλεσμα ήταν μια σύνθεση που κάλυπτε πλέον και τις τρεις αποστάσεις μάχης: ξεκινά με χτύπημα, συνεχίζει με ρίψη και τελειώνει με κλείδωμα ή έλεγχο. Ο όρος Kempo Jujitsu χρησιμοποιείται σήμερα για να περιγράψει αυτή τη σύνθεση ανεξάρτητα από το αν υπήρχε ως τυπική ονομασία στην εποχή της.
Η Μεταρρύθμιση Meiji και ο Διαχωρισμός
Μετά το 1868, με την κατάργηση της τάξης των Σαμουράι, το Bujutsu έχασε τη θεσμική του βάση. Οι πολεμικές τέχνες έπρεπε να προσαρμοστούν για να επιβιώσουν και η προσαρμογή αυτή είχε τίμημα. Νέα συστήματα όπως το Judo του Jigoro Kano και το σύγχρονο Karate εστίασαν στον αγωνιστικό χαρακτήρα· στο randori και τον αγώνα, ορισμένες τεχνικές που θεωρήθηκαν επικίνδυνες περιορίστηκαν ή αφέθηκαν μόνο στα kata. Το Aikido ακολούθησε φιλοσοφική κατεύθυνση. Κάθε σύστημα επέλεξε έναν δρόμο και αυτή η επιλογή ήταν συνειδητή.
Το Kempo Jujitsu, μαζί με άλλες παραδοσιακές σχολές, δεν ακολούθησε αυτή την πορεία. Παρέμεινε πιστό στο αρχικό πνεύμα του Bujutsu: πλήρης εκπαίδευση, χωρίς περικοπές για χάρη κανόνων ή αγωνιστικής λογικής.
Kempo Jujitsu Σήμερα
Το σύστημα που διδάσκεται σήμερα στο Koden Arashi Dojo στη Λάρισα φέρει αυτή την κληρονομιά. Διατηρεί το βάθος των τεχνικών ελέγχου και ρίψεων της Koryu παράδοσης και τα συνδυάζει με δυναμικά χτυπήματα προετοιμάζοντας τον ασκούμενο για την πλήρη ακολουθία μιας πραγματικής αντιπαράθεσης. Δεν είναι άθλημα. Δεν έχει στόχο τη διασκέδαση ή το μετάλλιο. Είναι ένας παλιός δρόμος που παραμένει επίκαιρος γιατί η ανάγκη αυτοπροστασίας δεν άλλαξε ποτέ.
Περπατάμε τον παλιό δρόμο. Ο παλιός δρόμος δεν διαφημίζεται, βρίσκεται από αυτούς που τον αναζητούν. Αν νιώθεις ότι αυτός ο δρόμος σε καλεί, επικοινώνησε μαζί μας.