Στο έδαφος
Η αυτοάμυνα στο έδαφος είναι μια από τις πιο επικίνδυνες παρανοήσεις που έχει διαδώσει ο αθλητικός κόσμος των πολεμικών τεχνών, η ιδέα ότι το έδαφος είναι ένας καλός τόπος για να βρεθείς σε μια σύγκρουση. Σε ένα ρινγκ, με κανόνες, με έναν αντίπαλο και με μαλακό δάπεδο, η πάλη στο έδαφος είναι μια εκλεπτυσμένη και αποτελεσματική τέχνη. Στον δρόμο, μέσα σε μια πραγματική επίθεση, το έδαφος είναι το τελευταίο μέρος όπου θέλεις να βρεθείς. Η διαφορά ανάμεσα σε αυτά τα δύο πλαίσια δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι ζήτημα ασφάλειας.
Το ρινγκ δεν είναι ο δρόμος
Στον αθλητικό αγώνα, όταν δύο άνθρωποι πέφτουν κάτω, ο κόσμος γύρω τους σταματά. Δεν υπάρχει δεύτερος αντίπαλος, δεν υπάρχει σκληρή άσφαλτος, δεν υπάρχουν σπασμένα γυαλιά, δεν υπάρχει η πιθανότητα κάποιος να σε κλωτσήσει στο κεφάλι ενώ είσαι απασχολημένος. Υπάρχει ένας διαιτητής, ένα καθορισμένο τέλος και η βεβαιότητα ότι κανείς τρίτος δεν θα παρέμβει.
Στον δρόμο δεν υπάρχει τίποτα από αυτά. Όταν πέφτεις κάτω, χάνεις ακριβώς αυτό που σε κρατά ζωντανό σε μια πραγματική σύγκρουση, την κινητικότητά σου. Χάνεις την ικανότητα να φύγεις, να δεις τι συμβαίνει γύρω σου, να αντιδράσεις σε μια νέα απειλή. Γίνεσαι ακίνητος στόχος σε ένα περιβάλλον που δεν συγχωρεί την ακινησία.
Ο εφιάλτης των πολλαπλών επιτιθέμενων
Ο πιο προφανής λόγος για να μην πέσεις κάτω είναι η παρουσία περισσότερων από έναν επιτιθέμενο. Στο έδαφος, ακόμα κι αν κυριαρχείς απόλυτα σε έναν αντίπαλο, είσαι εντελώς ευάλωτος σε όποιον άλλον βρίσκεται κοντά. Μια κλωτσιά στο κεφάλι από έναν δεύτερο άνθρωπο, ενώ εσύ είσαι απασχολημένος με τον πρώτο, μπορεί να τελειώσει τα πάντα σε ένα δευτερόλεπτο.
Η πραγματική βία σπάνια είναι ένας εναντίον ενός με την ευγένεια του αθλητισμού. Όταν υπάρχει παρέα, η λογική αλλάζει ριζικά. Το μόνο πράγμα που θέλεις είναι να παραμείνεις όρθιος, κινητικός και ικανός να απομακρυνθείς. Το έδαφος σου αφαιρεί και τα τρία.
Το σκληρό περιβάλλον
Ακόμα και σε μια σύγκρουση ένας προς έναν, το ίδιο το έδαφος είναι εχθρός. Η άσφαλτος, το πεζοδρόμιο, οι γωνίες των επίπλων, τα σκαλιά. Το ανθρώπινο κρανίο είναι εξαιρετικά ευάλωτο όταν χτυπά σε σκληρή επιφάνεια. Πολλά μοιραία περιστατικά δεν προκαλούνται από το ίδιο το χτύπημα, αλλά από την πτώση και την επαφή του κεφαλιού με το έδαφος. Το να επιδιώκεις συνειδητά να πας σε αυτό το περιβάλλον είναι να αγνοείς μια από τις μεγαλύτερες πηγές κινδύνου.
Τι σημαίνει αυτό για την εκπαίδευση
Η αλήθεια δεν είναι ότι η γνώση του εδάφους είναι άχρηστη. Είναι το αντίθετο. Πρέπει να γνωρίζεις το έδαφος ακριβώς για να μπορείς να φύγεις από εκεί. Στο Koden Arashi Dojo στη Λάρισα, η εκπαίδευση στο έδαφος δεν στοχεύει στο να σε κάνει καλύτερο παλαιστή, αλλά στο να σε κάνει ικανό να επιστρέψεις όρθιος όσο πιο γρήγορα γίνεται. Μαθαίνεις πώς να πέφτεις χωρίς να τραυματίζεσαι, πώς να προστατεύεις το κεφάλι σου, πώς να δημιουργείς χώρο και πώς να σηκώνεσαι με ασφάλεια ενώ ένας αντίπαλος προσπαθεί να σε κρατήσει κάτω.
Αυτή είναι η ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στην αθλητική και στην πραγματική προσέγγιση. Η μία βλέπει το έδαφος ως τόπο νίκης. Η άλλη το βλέπει ως κίνδυνο που πρέπει να ξεπεραστεί. Στην αυτοπροστασία, η ικανότητα να βρεθείς ξανά στα πόδια σου αξίζει περισσότερο από οποιαδήποτε εντυπωσιακή λαβή υποταγής.
Η καθαρή σκέψη ως όπλο
Πίσω από όλα αυτά κρύβεται η ίδια αρχή που διατρέχει κάθε πτυχή της αληθινής αυτοπροστασίας, η καθαρή αντίληψη της πραγματικότητας. Το να ξέρεις γιατί δεν θες να πέσεις κάτω είναι εξίσου σημαντικό με το να ξέρεις πώς να σηκωθείς. Η γνώση του κινδύνου είναι αυτή που καθοδηγεί κάθε σωστή απόφαση μέσα στο χάος.
Στη σχολή μας εδώ στη Λάρισα, διδάσκουμε τα μέλη μας να βλέπουν τη σύγκρουση όπως πραγματικά είναι, χωρίς τις ψευδαισθήσεις του αθλητισμού και χωρίς τη γοητεία της εντυπωσιακής τεχνικής. Στον πραγματικό κόσμο, ο νικητής δεν είναι συχνά αυτός που κυριαρχεί στο έδαφος, αλλά αυτός που κατάφερε να μην βρεθεί ποτέ εκεί.
Στο Koden Arashi Dojo στη Λάρισα περπατάμε τον παλιό δρόμο. Ο παλιός δρόμος δεν διαφημίζεται, βρίσκεται από αυτούς που τον αναζητούν. Αν νιώθεις ότι αυτός ο δρόμος σε καλεί, επικοινώνησε μαζί μας.