Πώς να μην γίνεις στόχος; Η καλύτερη μάχη είναι αυτή που δεν δίνεται ποτέ. Αυτή η φράση δεν είναι απλώς μια φιλοσοφική ιδέα. Είναι μια πρακτική αρχή που εφαρμόζεται καθημερινά από όσους έχουν κατανοήσει τι σημαίνει πραγματικά αυτοπροστασία.
Οι περισσότεροι σκέφτονται την αυτοπροστασία ως αντίδραση. Τι κάνεις όταν σε χτυπήσουν. Πώς ξεφεύγεις όταν σε πιάσουν. Αλλά υπάρχει ένα στάδιο πριν από όλα αυτά και είναι το πιο αποτελεσματικό: το να μην βρεθείς ποτέ σε εκείνη τη θέση.
Η πρόληψη δεν είναι δειλία. Είναι ευφυΐα.
Συνήθειες
Οι συνήθειες είναι αυτό που κάνεις χωρίς να το σκέφτεσαι. Και ακριβώς εκεί κρύβεται ο κίνδυνος.
Το κινητό στο χέρι ενώ περπατάς. Τα ακουστικά και στα δύο αυτιά. Το να κοιτάς κάτω αντί μπροστά. Το να επιστρέφεις πάντα την ίδια ώρα, από την ίδια διαδρομή. Αυτές οι συνήθειες δεν είναι απλά αμέλεια, είναι σήματα που εκπέμπεις στον κόσμο γύρω σου.
Ο άνθρωπος που δεν προσέχει δεν βλέπει τον κίνδυνο να έρχεται. Αλλά ο κίνδυνος τον βλέπει.
Η αλλαγή δεν απαιτεί παράνοια. Απαιτεί επίγνωση. Να είσαι παρών στον χώρο που βρίσκεσαι, να γνωρίζεις τι συμβαίνει γύρω σου, να διατηρείς ελεύθερα τα χέρια σου και τις αισθήσεις σου.
Δραστηριότητες
Δεν είναι όλες οι δραστηριότητες ίδιας επικινδυνότητας και δεν είναι όλες οι συνθήκες κατάλληλες για όλες τις δραστηριότητες.
Να βγαίνεις μόνος τα ξημερώματα σε άγνωστη περιοχή. Να επισκέπτεσαι μέρη που δεν γνωρίζεις χωρίς βασική πληροφόρηση. Να εμπλέκεσαι σε καταστάσεις που δεν σε αφορούν και δεν ελέγχεις. Οι περισσότερες επικίνδυνες καταστάσεις δεν ξεκινούν τη στιγμή της επίθεσης. Ξεκινούν από αποφάσεις που πάρθηκαν πολύ νωρίτερα.
Η πρόληψη ξεκινά από το να αξιολογείς τι κάνεις και υπό ποιες συνθήκες το κάνεις. Όχι για να περιορίσεις τη ζωή σου αλλά για να την ελέγχεις.
Τοποθεσία
Ο χώρος μιλά. Μια σκοτεινή και έρημη γωνιά δεν είναι ουδέτερη, είναι περιβάλλον που ευνοεί συγκεκριμένες καταστάσεις. Το ίδιο ισχύει για χώρους με έντονη κατανάλωση αλκοόλ, για μέρη με κακή ορατότητα, για τοποθεσίες που δεν έχεις διέξοδο.
Ένας εκπαιδευμένος άνθρωπος μπαίνει σε έναν χώρο και αξιολογεί αυτόματα: πού είναι οι έξοδοι, ποιος είναι εκεί, ποιοι είναι οι πιθανοί κίνδυνοι και πώς θα κινηθεί αν χρειαστεί. Δεν είναι αγωνία, είναι συνήθεια που αναπτύσσεται με την εκπαίδευση και γίνεται φυσική με τον καιρό.
Το να επιλέγεις συνειδητά πού πηγαίνεις και πώς κινείσαι μέσα σε έναν χώρο είναι από τις πιο αποτελεσματικές μορφές αυτοπροστασίας που υπάρχουν.
Συμπεριφορά
Η συμπεριφορά είναι αυτό που εκπέμπεις και γίνεται αντιληπτό πολύ πριν ανοίξεις το στόμα σου.
Η στάση του σώματος, το βάδισμα, η οπτική επαφή ή η έλλειψή της. Αυτός που περπατά με σταθερό βήμα, κοιτά μπροστά και δεν φαίνεται αποπροσανατολισμένος εκπέμπει ένα σαφές μήνυμα: δεν δείχνει εύκολος στόχος.
Εξίσου σημαντική είναι η συμπεριφορά σε καταστάσεις έντασης. Η προκλητική στάση, η λεκτική επίθεση, το να αρνείσαι να αποχωρήσεις από μια κατάσταση που κλιμακώνεται, όλα αυτά δεν είναι δείγματα δύναμης. Είναι παράγοντες που αυξάνουν την πιθανότητα σύγκρουσης.
Η ικανότητα να αποχωρείς από μια κατάσταση χωρίς να νιώθεις ότι χάνεις κάτι είναι από τις πιο δύσκολες και από τις πιο σημαντικές που μπορεί να αναπτύξει κανείς. Και είναι κάτι που η εκπαίδευση καλλιεργεί συστηματικά.
Συμπέρασμα
Η πρόληψη δεν είναι αποφυγή της ζωής. Είναι η συνειδητή επιλογή να μην δίνεις ευκαιρίες που δεν χρειάζεται να δώσεις. Και όπως κάθε ικανότητα, καλλιεργείται. Η επίγνωση, η αξιολόγηση του χώρου, η ψυχραιμία σε καταστάσεις έντασης δεν είναι χαρίσματα με τα οποία γεννιέται κανείς. Είναι δεξιότητες που χτίζονται μέσα από συστηματική εκπαίδευση στην αυτοπροστασία. Συνήθειες, δραστηριότητες, τοποθεσία, συμπεριφορά, σε κάθε ένα από αυτά υπάρχουν επιλογές. Κάθε σωστή επιλογή μειώνει την πιθανότητα να χρειαστεί ποτέ να δοκιμάσεις στην πράξη όσα έμαθες στην εκπαίδευση.
Περπατάμε τον παλιό δρόμο. Ο παλιός δρόμος δεν διαφημίζεται, βρίσκεται από αυτούς που τον αναζητούν. Αν νιώθεις ότι αυτός ο δρόμος σε καλεί, επικοινώνησε μαζί μας.